Imperfectie

Doel: Het accepteren van imperfectie.

Met dit project wilde ik het imago van perfectionisme positiever benaderen. Zo ben ik op zoek gegaan naar manieren om een ontwerp ‘onmogelijk’ te maken, zodat de kijker niet anders kan dan imperfectie te accepteren. In eerste instantie ging ik aan de slag met een soort spelvorm, bijvoorbeeld een puzzel die nooit gelijke stukken heeft. Of een puzzel met lijnen, waarvan ze nooit allemaal op elkaar aansluiten. En waarbij je uiteindelijk toch een keuze maakt, ook al is de puzzel niet perfect. 
Vervolgens zorgden materiaalexperimenten ervoor dat ik imperfectie toe ging passen in een bekend gebruiksvoorwerp: een beker. Door af te stappen van de ‘normale’ materialen, kon ik tijdens een expositie voor een koffiebar bezoekers laten raden welke materialen ze voor zich hadden. De beker kon vanwege de materialen niet gebruikt worden zoals het normaal gebruikt wordt. Maar door dat te accepteren en te raden welke materialen het wél waren, ontstonden er nieuwe mogelijkheden om het materiaal te gebruiken.